Kendi yapay zekâ anahtarınızı kullanmak

Panelde yapay zekâ adımları iki kaynaktan birinden beslenir: sistem kredisi ya da kendi anahtarınız. Sistem kredisi planınızla gelir ve siz hiçbir şey yapmadan çalışır; kendi anahtarınız ise sizin sağlayıcı hesabınızdır ve bedelini doğrudan sağlayıcıya ödersiniz. Bu makale ikisinin farkını ve hangisinin sizin için doğru olduğunu anlatır.

İki kaynak

Sistem kredisi, planınızın içinde gelen yapay zekâ hakkıdır. Bir akış yapay zekâ adımına geldiğinde panel çağrıyı kendi sağlayıcı hesabından yapar ve kullanımı kredi olarak sizden düşer. Hiçbir kurulum gerekmez: hesabınızı bağlar, akışı kurarsınız, çalışır.

Kendi anahtarınız, Claude, Gemini ya da ChatGPT hesabınızdan aldığınız gizli bir metindir. Portföye eklediğinizde yapay zekâ adımları o anahtarla çalışır ve token bedelini sağlayıcı size faturalar. Panel bu durumda yalnız aracıdır.

💡 Bu bir ya-ya-da seçimi değildir. Kendi anahtarınız varsa ve kotası dolarsa ya da çalışmazsa panel sessizce sistem kredisine düşer. Yani kendi anahtarınız bir öncelik, yedek değil bir alternatiftir.

Hangisi hangi durumda

Sistem kredisi şu durumlarda daha iyidir:

• Yapay zekâyı az kullanıyorsanız. Ayda birkaç yüz mesaj sınıflandırmak için ayrı bir sağlayıcı hesabı açıp fatura takip etmeye değmez.
• Yeni başlıyorsanız. Akışlarınızı kurup deneyene kadar kaynağı düşünmenize gerek yok.
• Tek fatura istiyorsanız. Her şey planınızın içinde kalır; ayrı bir ödeme, ayrı bir para birimi, ayrı bir vergi kaydı olmaz.
• Teknik ayrıntıyla uğraşmak istemiyorsanız. Model seçmek, kota izlemek, anahtar yenilemek gibi işler yoktur.

Kendi anahtarınız şu durumlarda daha iyidir:

• Çok kullanıyorsanız. Yoğun hacimde sağlayıcının kendi fiyatı, kredi karşılığından daha ucuza gelebilir.
• Belirli bir modeli istiyorsanız. Sağlayıcının yeni çıkardığı ya da listede olmayan bir modeli kullanmak istiyorsanız kendi anahtarınızla elle model adı yazabilirsiniz.
• Zaten bir sağlayıcı hesabınız varsa. Şirketiniz Claude ya da OpenAI faturasını başka işler için ödüyorsa aynı hesabı burada da kullanmak kayıt düzeninizi sadeleştirir.
• Kullanımı kendi tarafınızda izlemek istiyorsanız. Sağlayıcının kendi panelinde token kırılımını görürsünüz.
• Modelin düşünmesine izin vermek istiyorsanız. Düşünme token harcar ve bedeli anahtarın sahibine faturalanır; bu karar kendi anahtarınızda sizin olur.

Hizmet bedeli

Kendi anahtarınızı kullanmanın panel tarafında bir bedeli olabilir. Planınızda böyle bir bedel tanımlıysa her yanıtta birkaç kredi hizmet bedeli düşülür ve bu sayı Yapay zekâ anahtarları ekranının üstündeki bilgi kutusunda yazar.

Bu, "kendi anahtarım varsa hiç kredi harcamam" beklentisini düzeltir. İki kalem oluşur:

• Sağlayıcının token ücreti → siz ödersiniz (doğrudan sağlayıcıya).
• Panelin hizmet bedeli → kredinizden düşer.

Bedel tanımlı değilse o cümle ekranda hiç görünmez ve kendi anahtarınızla kredi harcamazsınız.

Karar verirken bakılacak sayılar

Tahmin yerine sayıya bakmak daha iyidir. İki ekran verir:

Portföy ayarları › Kullanım. Bu portföyün bu dönemdeki yapay zekâ kullanımını iki toplamda gösterir: Sistem kredisi ve Kendi anahtarları. Her satırda hangi hesapta, hangi modelle, kaç token ve kaç kredi harcandığı yazar. Aylık hacminizi buradan okuyun. Bkz. Kullanım.

Kullanıcı ayarlarım › Plan ve faturalar › Krediler. Bütün portföylerinizi kapsayan kredi havuzunuzu ve bu ayki tüketiminizi gösterir. Kredi sık sık bitiyorsa kendi anahtarınızı düşünmenin zamanı gelmiş olabilir. Bkz. Plan ve faturalar.

Karar verirken izlenecek somut yol

Bir mağaza sahibi kendi anahtarına geçip geçmeyeceğine şöyle karar veriyor:

1. Bir ay sistem kredisiyle çalışıyor. Akışlarını kurup gerçek müşterilerle işletiyor.
2. Ay sonunda Kullanım ekranına bakıyor. "Sistem kredisi" satırında 1.800 kredi ve 900 çağrı görüyor. Bu, hacminin ne olduğunu söylüyor.
3. Kredi bakiyesine bakıyor. Planı ayda 2.000 kredi veriyor; yani sınırın dibindedir ve büyürse ek kredi almak zorunda kalacaktır.
4. Sağlayıcının fiyat sayfasını açıyor ve 900 çağrının token maliyetini hesaplıyor.
5. Panelin hizmet bedelini ekliyor. Yapay zekâ anahtarları ekranının üstündeki bilgi kutusu yanıt başına kaç kredi düşüleceğini yazar; 900 çağrı için bu sayıyı çarpıyor.
6. İki toplamı karşılaştırıyor ve kendi anahtarıyla daha ucuza geldiğini görüyor; anahtarını ekliyor.

Bu yolun anlamı şudur: karar tahminle değil, bir aylık gerçek kullanımla verilir. Hacminiz düşükse sistem kredisi neredeyse her zaman daha pratiktir; yüksekse kendi anahtarınız hem daha ucuz olur hem de model seçiminde elinizi açar.

Kapsam kararı

Kendi anahtarınızı eklerken bir de kapsam seçersiniz: portföyün bütün hesapları ya da seçilen hesaplar.

Ajanssanız bu seçim müşteri bazlı faturalama için işe yarar: her müşterinin kendi sağlayıcı anahtarını o müşterinin hesabına özel olarak eklersiniz; token bedeli o müşterinin faturasına gider. Tek işletmeyseniz genellikle Tüm hesaplar doğru seçimdir.

Sınırlar ve bilinen durumlar

• Kendi anahtarınızı kullanmak planınızda kendi anahtarını kullanma açıksa mümkündür. Kapalıysa ekran menüde hiç görünmez.
• Anahtar portföye aittir, hesaba değil. Bir hesabı başka portföye taşırsanız o hesap için seçilmiş anahtarlar taşınmaz; hedef portföyün anahtarları ya da sistem kredisi kullanılır. Bkz. Hesabı başka portföye taşıma.
• Anahtar kaydedildikten sonra panelde bir daha gösterilmez; kendi kayıtlarınızda tutmanız gerekir.
• Kotası dolan ya da geçersiz hâle gelen anahtarda panel sıradaki anahtara, o da yoksa sistem kredisine geçer. Akışınız durmaz, ama sağlayıcı faturanız beklediğinizden düşük çıkarsa sebebi bu olabilir.
• Görsel üretimi her sağlayıcıda yoktur. Metin modeli görseli okur; üretmek ayrı bir model ailesi ister ve panel bunu sağlayıcının kendi görsel modeliyle yapar.

Doğru kaynağı seçmek yapay zekâ adımlarınızın maliyetini ve esnekliğini birlikte belirler; hacminiz değiştikçe kararı yeniden gözden geçirin.